4 maart wacht op niemand, het komt op, het slaat hard toe. Het verstoort de referenties door een onverbiddelijke waarheid te herinneren: obesitas betreft alle generaties, alle families, alle steden, zonder uitzondering. De kalender liegt niet meer, elk jaar brengt Wereldobesitasdag samen, stelt vragen, brengt het onderwerp in het volle licht. Wilt u begrijpen waarom? Het is simpel, deze dag doorbreekt taboes, het stelt de vraag van de collectieve strijd, niet alleen individueel. Niets te maken met een mode of een opgelegde figuur, het is een echte bel, deze datum werkt aan de samenleving. Voelt u daar de kracht van de wereldwijde betrokkenheid, tenzij niemand het u nog durft te zeggen? Open uw ogen, iedereen wordt aangesproken.
De betrokkenheid rond Wereldobesitasdag, welke plaats voor wereldwijde mobilisatie?
Zonder waarschuwing komt 4 maart terug, onvermoeibaar. Het brengt een extra kleur op de agenda van alle ministeries van gezondheid, en de VN toont duidelijk zijn wereldwijde betrokkenheid. Het initiatief stopt daar niet: Canada, Brazilië, Frankrijk, Nieuw-Zeeland, de grenzen vervagen, iedereen weet dat de uitdaging niets lokaal is. Heeft u het opgemerkt? Verenigingen, media, gemeenschappen, sociale netwerken handelen als één blok.
De urgentie is te zien op de gezichten, de Wereldgezondheidsorganisatie gaat niet alleen verder in 2026. De evenementen variëren, van de schoolstand tot het webinar over voeding op het niveau van een ministerie. Niemand gaat alleen zijn gang, kijk, ziekenhuizen, media, leraren, ouders, iedereen omarmt deze 4 maart zonder falen, de eenheid prevaleert boven de scheidslijnen. De energie is concreet, tastbaar, voelt u het? Posters, verplaatsingen, quizzen in de schoolpleinen, alles beweegt en niemand verveelt zich. Geen plaats meer voor onverschilligheid, Wereldobesitasdag genereert elektriciteit, stimuleert het publieke debat. Waarom lijkt deze 4 maart ineens onmisbaar? De keuze komt niet van een handvol experts, het is een internationale impuls die men als structurerend, gecoördineerd, onaanvechtbaar wilde.
De doelstellingen van Wereldobesitasdag, informeren, voorkomen of genezen?
De slogans vliegen om je heen, hoort u ze: alarm over de toename, informatie over gerelateerde ziekten, tips om een evenwichtige voeding te vinden, berichten om meer te bewegen, nieuwe toespraken om de schaamte te doorbreken. Niemand is verbaasd over deze mobilisatie van alle actoren, de herhaling werkt, men zoekt het. Heeft u deze nieuwsbrief voor ouders al ontvangen? De scholen zijn actief, niets gaat onopgemerkt voorbij om al van jongs af aan bewustzijn te creëren. Gemeenschappen bieden hulpmiddelen aan, de Wereldgezondheidsorganisatie maakt het debat nog breder.
Obesitas spaart niemand, maar de collectieve reactie verandert de zaak. Sociale netwerken versnellen de verspreiding, iedereen maakt deze afspraak eigen om de hoofden op te heffen, de interesse van iedereen opnieuw aan te wakkeren, de kwestie van de volksgezondheid weer betekenis te geven. U handelt zonder het te beseffen door een bericht te delen, te discussiëren aan de eettafel, deel te nemen aan een workshop. Uiteindelijk begint de verandering op alle fronten, en dat is precies het geheim van de effectiviteit van deze dag.
De stand van zaken van obesitas, de echte sanitaire en sociale uitdagingen?
Als iedereen erover praat, stopt maar weinigen echt bij de cijfers. Denkt u dat Frankrijk aan de regel ontsnapt? Denk opnieuw. De laatste studies van de WHO en Santé Publique France, allemaal vers, onthullen dat in 2026 bijna één op de twee Fransen de grens van overgewicht overschrijdt. Het staat daar, zwart op wit, mensen uit alle lagen van de bevolking, twee op de vijf volwassenen zijn getroffen. We dachten beschermd te zijn door de nationale gastronomie, in werkelijkheid sluit het land zich aan bij de Europese meerderheid, waar obesitas meer dan de helft van de volwassen bevolking bedreigt.
De Europese Unie, trots op zijn sociale vooruitgangen, telt 60% van de betrokken volwassenen, in Noord-Amerika stijgt het percentage naar 70%. Het contrast is schokkend, maar niemand spreekt er luid over. Deze 4 maart herinneren de verenigingen eraan dat overgewicht niet stopt bij de grenzen, noch bij een specifieke leeftijdsgroep. Kinderen voelen al de druk. Sub-Sahara Afrika, zelfs op het platteland, kan niet langer weerstand bieden tegen het fenomeen dat elk gebied aanraakt. Niemand is veilig? Niet helemaal, alleen gecoördineerde acties lijken de golf te remmen.
De oorzaken van obesitas, fatalisme of collectieve keuze?
De oorsprong intrigeert, soms verontrust het. Men spreekt u over junkfood, verleidingen in de schappen, te zoete, te vette gerechten, reclame op alle schermen? Niets is minder waar. Supermarkten laten ultra-bewerkte voedingsmiddelen geen kans, alles is in scène gezet om te verleiden, de advertenties richten zich op kinderen, dat heeft u vast al op de weg naar school opgemerkt. Maar de vraag gaat verder.
Een sedentair leven dat zich rustig installeert, fysieke activiteit neemt af, _de speelplaats verdwijnt voor de verleiding van het scherm_. De familiale uitdagingen beperken zich niet tot de keuze van de snack. Onderzoekers benadrukken, genetica speelt een rol, ja, maar armoede bemoeilijkt de toegang tot een respectabele voeding. Obesitas is niet alleen een getal op de weegschaal, het is een mechanisme dat voedsel, milieu, samenleving en sociale druk met elkaar verbindt.
De gevolgen van obesitas voor de gezondheid, dreigt isolatie?
Men spreekt niet hardop de woorden uit die kwetsen. Een chronische ziekte, echt? Twijfelt u nog? De complicaties wachten op niemand. Type 2 diabetes, hart- en vaatziekten, sommige kankers duiken op, zelfs bij de jongsten. Tieners die in het ziekenhuis zijn opgenomen voor slecht gecontroleerde diabetes, een arts van het CHU van Montpellier vertelde: “Wij ontvangen jongeren in grote nood, zonder duidelijke oplossing.”
Het zelfvertrouwen brokkelt af, het sociale leven neemt af, de spot drukt, niemand durft de gymzaal binnen. De cijfers zijn duizelingwekkend, meer dan 8 miljard euro aan gezondheidsuitgaven elk jaar in Frankrijk, alleen al voor behandelingen en opvolging. Daar begrijpt u dat het onderwerp niet in de individuele sfeer ligt, de samenleving betaalt de hoge prijs. Degenen die nog twijfelen luisteren niet echt.
De initiatieven van 4 maart, hoe verandert de mobilisatie de zaak?
De stad komt tot leven, de scholen bruisen, de gezondheidscentra zijn volgeboekt. In Bordeaux, in 2026, veroveren de activiteiten van 4 maart alle openbare ruimtes. De workshops vermenigvuldigen zich, conferenties, webinars, quizzen, bedoeld voor iedereen. Een diëtiste van het CHU van Lyon vertelt: “Tieners hebben plezier in het raden van de samenstelling van hun ontbijt, lachen om mysterieuze voedingsmiddelen, daar begint alles.” Gezinnen komen in beweging, ouders wisselen uit, iedereen wil leren.
- Stedelijke wandelingen om de routine te doorbreken, de beweging te ondersteunen.
- Kookworkshops om gewoonten te doorbreken.
- Open gesprekken, zonder filter, in lokale verenigingen.
- Buitenactiviteiten voor alle leeftijden.
De deuren openen zich, de gesprekken stromen, obesitas wordt niet langer verborgen. Ondersteuningsnetwerken ontstaan, van de jonge sporter tot de moeder van het gezin, iedereen vindt zijn plaats, misschien voor de eerste keer.
De partners in actie, wie coördineert deze impuls?
De eenheid maakt de kracht, de slogan heeft nog nooit zo goed bij de actualiteit gepast. De Wereldgezondheidsorganisatie mobiliseert de troepen, de Europese Unie versnelt het tempo, de verenigingen weven elk jaar de band. De Groep voor Reflectie over Obesitas en Overgewicht in Frankrijk bouwt bruggen tussen professionals en burgers.
Gezondheidsinstellingen bieden gratis beoordelingen aan, de Liga tegen Obesitas bezet de straat, verlicht de twijfel en geruststelt de gezinnen. Merken uit de sportsector komen in de kring, organiseren sessies voor iedereen. De ambitie: de grenzen verleggen, angsten doorbreken, iedereen is inbegrepen, geen rivaliteit, alles komt samen. De kracht van het collectief, u ervaart het ter plaatse.
De oplossingen die door Wereldobesitasdag worden gedragen, preventie of stille revolutie?
Preventie, ja, maar hoe dit mantra concretiseren? De boodschappen, dit jaar, zijn krachtiger, juister, transparantie is noodzakelijk. Een evenwichtige voeding is geen gadget meer, de professionals hameren op de boodschap. Vul uw mand met fruit, groenten, granen, vis, weiger de opdringerige industriële gerechten. Water neemt de overhand, suiker verliest terrein, elk voedingsmiddel wordt gelezen aan de hand van zijn etiket. Snelle en gevaarlijke diëten vallen weg, de begeleiding op lange termijn neemt de overhand. Het motto: gematigdheid, regelmaat, aanpassing. Alle leeftijden vinden hun weg, iedereen begrijpt, preventie leert men stap voor stap.
De aanbevelingen om meer te bewegen, moet men kampioen worden?
Geen druk, geen elitisme. Wandelen, zich verfrissen, de trap opklimmen, eenvoud is de norm. De sportinstructeurs maken gebruik van 4 maart om de gezelligheid te bevorderen, organiseren groepswandelingen, geven opnieuw betekenis aan mobiliteit. De scholen zetten nieuwe spellen op, lokale clubs openen hun deuren, de choreografie varieert, iedereen vindt de activiteit die bij zijn wensen past. De Wereldgezondheidsorganisatie stelt een koers vast, dertig minuten dagelijkse activiteit zijn voldoende.
Het gezin volgt, de markt wordt een gelegenheid om uit te gaan, de fietstocht lijkt nooit zo toegankelijk. Het plezier komt terug, de schuldgevoelens nemen af en Wereldobesitasdag moedigt aan om opnieuw te proberen, zonder te oordelen, zonder te rekenen.
Overheidsbeleid, een noodzakelijke hefboom?
De instellingen observeren niet langer, ze handelen. De regulering van de reclame voor frisdranken en suikerhoudende producten, versterkt in 2024, markeert een keerpunt. De frisdrankbelasting, zichtbaar op de kassabon, beïnvloedt het gedrag, de affichage overspoelt de openbare ruimtes. Sommige steden heroverwegen het dagelijks leven: fietspaden, sportfaciliteiten in de wijken, speelse parcours in de parken, alles moedigt aan om naar buiten te gaan, om langzaam te veranderen. 4 maart wordt een levend laboratorium, medisch onderzoek vindt de financiering om zich te vernieuwen.
De debatten komen in de middelbare scholen, het woord circuleert, men verbergt niets meer onder het tapijt. De steun aan gezinnen wordt concreet, de praktijken evolueren, de vooruitgangen komen langzaam maar zeker.
Louise en haar moeder wachten, de dag rekt zich een beetje, het regent buiten. Ze durft eindelijk, vraagt: “Mama, gaan we naar de kookworkshop van het sociale centrum?” De arts glimlacht, reikt het receptenboekje aan, iedereen ontspant. Wereldobesitasdag op die dag wist niet in één keer de moeilijkheden weg, het verlicht de angst. De ouders praten, adviseren elkaar, vergeten even de sociale druk. De hoop komt terug, fragiel, maar echt.
Dus dit jaar, wat besluit u te veranderen? Welke gewoonten schudt u op, deelt u, draagt u over om niet langer te lijden onder het wachten? Gezondheid wordt samen geschreven, elke daad telt. 4 maart, een internationale dag gewijd aan de strijd tegen obesitas, lijkt nooit op de vorige. Het weeft zich in het dagelijks leven, in de borden, in de houdingen, in de blikken.
Een collectieve tribune opent zich, duizend verhalen kruisen elkaar. Vandaag weigert de generatie die vooruitgaat met Wereldobesitasdag de berusting, raakt een tastbare solidariteit aan. Niets is vast. Niemand blijft aan de kant staan.
