24 stycznia: Międzynarodowy Dzień Sportu Kobiecego

24 stycznia, Międzynarodowy Dzień Sportu Kobiecego, wstrząsa starym otoczeniem, słychać jego echa na wszystkich boiskach. Nie ma mowy o ograniczaniu sukcesu sportowego do jednego rodzaju, doskonałość nie zna granic, ta data zmierza prosto do celu. Odpowiedź na brak różnorodności staje się oczywista, jesteście świadkami wzmocnienia głosów, niespodziewanej ekspozycji, mozaiki twarzy i inicjatyw. Kobiety zajmują przestrzeń medialną, wznoszą się, wymuszają uznanie, burzą to, co ograniczało ich horyzonty. Dlaczego nadal pozbawiać się siły zbiorowej, skoro to święto 24 stycznia organizuje widoczność, uznanie i bez ogródek wyjaśnia, że doskonałość ma żeński wymiar. Już nie ignorujecie znaczenia tego spotkania.

Znaczenie Międzynarodowego Dnia Sportu Kobiecego i jego historia

Wszystko ma swój punkt wyjścia, nikt nie spodziewał się takiego zwrotu w 2014 roku. Wiecie, Paryż, a potem cały świat, scena przyciągała uwagę Wyższej Rady Audiowizualnej i Francuskiego Komitetu Olimpijskiego i Sportowego, znane twarze, podkręcone media społecznościowe i silna wola, aby przywrócić sportowcom ich należne miejsce. Ten ruch nie spadł z nieba, odpowiadał na pragnienie zrównoważenia mediatyzacji, przewrócenia do góry nogami uprzedzeń, a przede wszystkim przełamania tego krępującego milczenia wokół mistrzyń. Dlaczego pozostać widzem, skoro Francja, wspierana przez Europę, uruchomiła falę, pociągając za sobą Brazylię, Norwegię, Stany Zjednoczone, wszyscy napędzani tym samym poczuciem pilności. Możecie zlokalizować moment, w którym 24 stycznia stał się wielką sprawą medialną. Różnorodność, inkluzja, echo w prasie, te słowa nie są już tylko prostymi sloganami, materializują zmianę starego systemu. Czy spotkaliście twarze Valérie Fourneyron lub Laury Flessel w tamtym czasie? Jeśli przeszliście obok, pozostają one symbolem zwrotu. Międzynarodowy Dzień Sportu Kobiecego nabiera kształtu, jest witryną nigdy wcześniej nie widzianej różnorodności.

Francja, kraj pomysłodawców, uwielbiała innowacje. Ale 24 stycznia nie zatrzymuje się na granicy, dociera do każdej dyscypliny, infiltruje planetę mediów, podnosi pytania i debaty. Głosy się wzmocniły, czujecie to coroczne drżenie, dreszcz, który sportowcy wprowadzają do dyskusji publicznej.

Historyczny kontekst niezapomnianej daty

Dlaczego wybrać 24 stycznia, to nie jest przypadek, to nie jest przerwa w kalendarzu. Dzień dmucha na żarzy początku roku, tuż po hałasie uczt, w momencie, gdy umysły domagają się nowości, wpływu. Ten wybór rezonuje, wymusza agendę mediów, narzuca ponowne otwarcie debat na temat różnorodności w sporcie, podnosi pytania na szczyt. Które media odważyłyby się przejść obok? W 2015 roku pierwsza francuska kampania wzniosła się i rozlała na Twitterze w ciągu kilku godzin, słowo „sport kobiecy” weszło w taniec trendów, media chwyciły tę siłę. Kampanie się mnożą, zasilają dialog między sportowcami, ligami i widzami. Nigdy wcześniej wydarzenie nie wywołało tylu hałasów na temat postrzegania sportowców.

Główne wyzwania sportu kobiecego na arenie międzynarodowej

Międzynarodowy Dzień Sportu Kobiecego ujawnia sedno problemu, eksponuje to, co się zmienia i to, co wciąż irytuje. Czujecie różnicę między dzisiaj a 2014 rokiem?

Ewolucja i zauważalne postępy

W ciągu dziesięciu lat widzieliście, jak otoczenie się zmienia. Simone Biles, jej akrobacje, które łamią grawitację, Ada Hegerberg pojawia się, Złota Piłka w ręku, symbol równości, która walczy w pełnym świetle. Pamiętacie Estelle Mossely, która dominowała na olimpijskim ringu, zmieniając boks i wizerunek sportowców? Z dala od świateł reflektorów, prawa wprowadzają parytet, zawody się otwierają, sportowcy przyczyniają się do przyspieszenia ruchu. Zwycięstwa nie są już ukrywane w cieniu. Wszystkie te postacie narzucają, bez hałasu, rozmowę na temat uznania, na temat miejsca kobiet w światowej hierarchii sportowej.

• Kobiece turnieje przyciągają rosnącą publiczność, oglądalność telewizyjna eksploduje podczas międzynarodowych zawodów.
• Premie dla drużyn zbliżają się, chociaż wciąż nie są równe, dynamika postępuje.
• Kluby amatorskie potrajają liczbę swoich zawodniczek, szczególnie w dużych miastach, ale także w niespodziewanych obszarach wiejskich.

Odczuwa się znaczenie tych zmian, gdy uczestniczycie w finale pucharu lub gdy słyszycie dumę najmłodszych, którzy zakładają swoje korki po raz pierwszy.

Przeszkoda nierówności, nierozwiązane pytanie?

Dane oddają hołd postępom, ale również rysują opór. Premie mistrzyń nie dorównują premiom mistrzów, 90% profesjonalnych sportowców ma trudności z przekroczeniem 50 000 euro rocznie, podczas gdy sportowcy wspinają się szybciej. Dostęp kobiet do kierownictw federacyjnych pozostaje ograniczony, czy już zauważyliście, że miejsca zajmowane przez kobiety wciąż stanowią tylko skromną część? Sufit szklany wciąż się utrzymuje. Dostęp do obiektów sportowych okazuje się prawdziwą drogą krzyżową dla wielu, szczególnie poza metropolią lub w niektórych krajach, według kilku raportów Rady Europy. Relacje medialne nie odzwierciedlają tego wybuchu dynamizmu, tylko 18% godzin emisji poświęconych jest zawodów kobiecych według UEFA. Czy jesteście zaskoczeni tą utrzymującą się różnicą?

Portrety i wyjątkowe inicjatywy 24 stycznia, Międzynarodowego Dnia Sportu Kobiecego

24 stycznia, Międzynarodowy Dzień Sportu Kobiecego, przemierza świat, przybiera różne formy, ale dzieli ten sam oddech.

Profil wielkich sportowców i ich wpływ

Marie-José Pérec, trzykrotna mistrzyni olimpijska, rozrywa przestrzeń, na zawsze zapisuje się w pamięci sportowej, Megan Rapinoe niesie pochodnię parytetu, jednoczy poza boiskami. Amélie Mauresmo narzuca się, kieruje Roland-Garros, zmienia oblicze kobiecego przywództwa sportowego. Ich osiągnięcia jednoczą się wokół sportu kobiecego, inspirują różnorodność ścieżek, marzeń i przeplatanych walk. Wyczyny tych kobiet zakorzeniają się w zbiorowej wyobraźni. Jesteście świadkami wzrostu pokolenia rugbistek, piłkarek, lekkoatletek, które są zdeterminowane, aby przewrócić hierarchię, ich pragnienie przekazywania rezonuje głośno w klubach i szkołach.

Julie ściska swój plecak w szatni, jej trener podchodzi, gratuluje jej po jej niespodziewanym hat-tricku w meczu przeciwko profesjonalistom, dziewczyna zdumiona widokiem mediów zbliżających się, mówi: „Chciałam tylko udowodnić, że zasługujemy na tę samą uwagę, te same zachęty.” Fala braw przetacza się przez salę, Julie ma piętnaście lat i już wspiera pokolenie.

Znaczące działania 24 stycznia we Francji i gdzie indziej

24 stycznia, Międzynarodowy Dzień Sportu Kobiecego, uwydatnia błyskotliwe inicjatywy, każdy kraj interpretuje je po swojemu. We Francji turnieje multisportowe gromadzą wszystkie pokolenia i style, Francuska Federacja Koszykówki organizuje spotkania mieszane, konferencje rytmicznie wypełniają tydzień, SNCF i FFF współpracują, aby otworzyć wszędzie przestrzenie dla kobiecej wydajności. W Kanadzie warsztaty Inkluzji i Różnorodności Right To Play zmieniają horyzonty dla setek młodych ludzi, w Senegalu pojawiają się obiekty, lokalne NGO ułatwiają dostęp do praktyki sportowej w dzielnicach i wsiach, Niemcy mnożą festiwale piłkarskie, media i federacje ramię w ramię, aby rozpowszechniać tę dynamikę.
Platformy społecznościowe przejmują pałeczkę, Twitter, YouTube, amplifikują wydarzenie i katalizują mobilizację.

Tworzy się dynamika zbiorowa, współprace wymagają większego wsparcia, 24 stycznia, Międzynarodowy Dzień Sportu Kobiecego, mobilizuje, zachęca do publicznego dialogu.

Konkretny wpływ i perspektywy dla przyszłości sportu kobiecego

Skuteczność Międzynarodowego Dnia Sportu Kobiecego nie podlega dyskusji, wyniki się zgadzają, kształtują przyszłość sportu na świecie.

Wymierny wpływ od ustanowienia dnia

Od oficjalnego uruchomienia, postęp nie budzi wątpliwości, francuskie ministerstwo sportu podaje wzrost o 30% liczby licencjonowanych w ciągu dziesięciu lat, z 1,25 do 1,7 miliona kobiet zrzeszonych w klubach sportowych. Rynek sponsorów podąża za tym, budżet federacji na drużyny kobiece osiągnie 15% w 2025 roku, w porównaniu do 9% w 2014 roku. Emisja telewizyjna wzrasta z 12% w 2014 roku do 22% w 2025 roku. Zmieniają się mentalności, 74% Francuzów uważa teraz, że dostęp do obiektów sportowych powinien być równy dla mężczyzn i kobiet.

Perspektywa sportu kobiecego, jakie następne kroki?

Ruch nie ustaje, wzrost znaczenia sportowców wschodzących wymaga nowych środków, dostęp do sportu od najmłodszych lat stanowi priorytet, wspierany przez nowe dotacje publiczne i prywatne. Działania klubów, cyfryzacja i rosnące wsparcie ze strony prywatnych sponsorów dają nowy impuls, Igrzyska Olimpijskie w Paryżu 2024, prawdziwe laboratorium równości, budzą nadzieje. Międzynarodowy Dzień Sportu Kobiecego, każdego 24 stycznia, przesiąka trendami, gromadzi, kieruje polityką inkluzji. Przyszłość kształtuje się poprzez zwycięstwa i wspólne walki. Media społecznościowe, coraz potężniejsze, oferują niezrównaną platformę, wyciągają na światło dzienne sportowców, kluby i kibiców, którzy powinni pozostać anonimowi. Czy kiedykolwiek myśleliście o szoku, jaki wywołałoby pełne zrównanie infrastruktury, finansowania, mediów? Absolutna równość nie została osiągnięta, ale nikt nie powstrzymuje nas od marzenia o niej, od przygotowywania się do niej coraz mocniej co roku. 24 stycznia, Międzynarodowy Dzień Sportu Kobiecego, stał się punktem odniesienia, datą, w której różnorodność, widoczność i wydajność kobiet stają się tematem globalnej debaty. Jutro może pojawić się nowa, niespodziewana postać z najmniej oczekiwanych boisk, wystarczy jeden mecz, jeden głos, jeden wiejski klub, aby zmienić sytuację. Sport kobiecy rysuje się wielkimi literami, przejmuje 24 stycznia w pełnym świetle, przyciąga uwagę, inspiruje i wstrząsa. Jakie oblicze przybierze następna edycja? Zakłady są otwarte, publiczność już nie może się doczekać.