19 februari: Internationale Walendag

De zeelucht verzadigt de neusgaten, je vangt de doffe adem van een cetaceaan die het oppervlak doorklieft. Niets ontsnapt aan je blik, zelfs de kwetsbaarheid van een zee-monster niet. Op 19 februari komt de emotie naar boven, de viering staat op. Heb je het al eens gevoeld? Deze piek van mobilisatie, deze wereldwijde eenheid voor behoud. De Internationale Walendag reageert op een zeer reële urgentie: als er niets verandert, verdwijnen deze reuzen. Denk je dat dit alleen anderen overkomt? Je hebt net de realiteit aangeraakt.

De betekenis van de Internationale Walendag, een beweging van 19 februari

Heb je de draad van 19 februari vast? Het is geen gewone datum, het is een schokgolf over de planeet.

Het verhaal van deze mobilisatie, waarom deze 19 februari eren?

Alles begon in 1980, op de vulkanische grond van Maui. Greg Kauffman, een onverschrokken bioloog, richt de Pacific Whale Foundation op. Zijn constatering, een brutale afname van de bultrugwalvis. De jacht, aangewakkerd door de Japanse en Noorse vraag, verwoest de populaties, de stranden vullen zich met kadavers, van Nieuw-Zeeland tot Chili. Kauffman blijft niet stil. Hij verenigt, steekt de lont aan. De VN, de IUCN, de IFAW nemen het over. 19 februari komt op het juiste moment, het valt samen met het geboorteseizoen en de grote migratieroutes. De Internationale Walendag is vandaag meer dan veertig jaar oud. Het richt zich op het essentiële, het voorkomen van uitsterven. Als alles begon met de bultrug, omvat het evenement nu alle cetaceanen. Hoorde je, van het ene continent naar het andere, dit oeroude gezang in februari?

De belangrijkste doelen van 19 februari, wat moet er nog worden bereikt?

Verschillende missies zijn noodzakelijk. Bewustwording creëren bij alle doelgroepen, zonder uitsluiting. Je leest posters op straat, je neemt je kinderen mee naar activiteiten, je praat bij de uitgang van de school. De workshops vermenigvuldigen zich, de films worden in een lus vertoond, de debatten zijn zelfs welkom waar de oceaan niet bestaat. Je wordt de sterke schakel, het onderwijs maakt je de bewaker van de boodschap. Een Internationale Walendag is ook concrete acties. Inhoud delen, een petitie ondertekenen, delen op sociale media, elke impuls beïnvloedt de jacht en de bescherming van het zeeleven. Niemand blijft geïsoleerd in dit avontuur. 19 februari 2025 komt al in zicht, wat ga je proberen?

De walvissen, de diversiteit van de soorten, hun rollen, de bedreigingen in 2025

Waarom verdienen deze dieren zoveel respect? De blikken keren zich naar de oceaan, de media zijn vol van waarschuwingen, het publiek mobiliseert?

De soorten die betrokken zijn bij de wereldwijde mobilisatie en waar ze te observeren zijn?

Het cijfer dat alles omvergooit, de blauwe walvis komt nooit echt weer op. De IUCN strijdt tegen uitsterven, zijn populatie blijft ver achter bij de gewone vinvis. Over de hele wereld zijn er grote verschillen. Er bestaat geen oceaan zonder mysterie, geen baai zonder verrassing. De Internationale Walendag belicht deze nuances, reikt je de hand om te begrijpen, om in actie te komen.

De ecologische rol van walvissen, hoe beïnvloeden ze het zeeleven?

Wat doet een walvis in het ecosysteem? De Stanford Universiteit verbergt niets, haar studies onthullen dat walvissen de koolstofcyclus in de zee vormgeven. Hun adem, hun migraties, elke afdaling in de diepten verspreidt voedingsstoffen, goud voor de microplanten. IJzer en koolstof verplaatsen zich van de ene hoek naar de andere, de gevolgen volgen voor al het zeeleven. Je bent verrast, nietwaar? Wanneer walvissen verdwijnen, wankelen alle soorten. De voedselvoorraad voor dolfijnen, haaien, schildpadden, alles valt weg. Lokale vissers volgen de cetaceanen omdat ze het hele terrein voorbereiden, til je hoofd op en geef toestemming: geen walvis, geen voedselovervloed.

Wat te verliezen morgen als 19 februari in de vergetelheid zakt zonder hun actie?

De bedreigingen voor walvissen in 2025, waarom blijft mobilisatie essentieel?

Visualiseer je de uitdaging? Ondanks de actie van het Internationaal Gerechtshof, blijven sommige staten volharden, de jacht gaat door. Afval hoopt zich op, sonar verstoort het gezang van walvissen en het klimaat verandert hun routes. Op 19 februari groeit de protest, de oproep overleeft.

De evenementen van 19 februari, wat de viering elk jaar voortbrengt

De opwinding grijpt de verenigingen, de musea, de emotie overstroomt. Wat gebeurt er echt op die dag?

De initiatieven over de wereld, wat heb je gemist?

De energie broeit en explodeert in februari. Jongeren nemen deel aan workshops, de wetenschap wordt tentoongesteld in Marseille, de stranden van Zuid-Afrika krijgen een vleugje netheid, een beetje hoop. De musea doen mee, de aquaria wedijveren met interactieve tentoonstellingen. Je ziet duikers afval oprapen, documentaires overspoelen je nieuwsfeeds, geïllustreerde verhalen verleiden gezinnen. Soms voel je de opeenhoping van goede bedoelingen, maar als je dieper graaft, wordt de urgentie tastbaar. De inspanningen zijn nooit echt genoeg, maar ze dragen bij.

Een februarimorgen aan de Bretonse kust, de regen sloeg in op de gezichten, « Ik zag mijn zoon huilen terwijl hij een aangespoeld net opruimde, hij aaide de ruwe huid van een dode globicephalus, hij keek me aan, ontroerd, en zei dat hij de walvissen wilde redden, op die dag begreep ik dat de Internationale Walendag geen gewone dag was, maar een noodzaak zodat onze kinderen deze levende reuzen nog kunnen zien », de woorden van Claire, vrijwilliger bij Oceanopolis, raken nog steeds iedereen die zich inzet.

De figuren en collectieven, wie houdt het vuur brandend?

Greg Kauffman blijft een sterk symbool, je zou zijn naam overal horen tijdens het evenement, de Pacific Whale Foundation vermenigvuldigt de acties, ondersteund door WWF, IFAW, de Vogelbescherming en vele anderen. Lokale NGO's bouwen een hecht netwerk, Frankrijk, Canada, Australië weven hetzelfde web. Invloedrijke personen doen mee, Jérôme Bouvier, voormalig lid van het team van commandant Cousteau, fascineert op videoplatforms, bioloog Océane Le Texier creëert op die dag de opwinding. Ouders en leraren, besluitvormers, blijven geen toeschouwers meer, de mobilisatie dringt door in alle kringen. De Internationale Walendag leeft door deze verankerde betrokkenheid.

De manieren om te handelen, de 19e februari verlaten, het hele jaar door betrokken zijn

Dacht je dat alles op een flits van de schijnwerpers berustte? Nee, de dynamiek volgt je, zelfs buiten de kalender. Hoe het hele jaar door betrokken zijn?

De verantwoordelijke gebaren, wat neem je aan?

rn
• Verminder het plasticverbruik, elke verpakking minder telt
rn
• Geef de voorkeur aan duurzame visserij en verbeter de aankopen
rn
• Bewustwording creëren bij je omgeving, de buurt, de kinderen, overdragen wordt de regel
rn
• Deelnemen aan strandopruimingen of een aangespoeld dier melden, elke minuut telt
rn

Ieder wordt een verdediger, één dag of een leven lang. De verenigingen vullen de scholen, de gemeenschappen dragen het vuur over, de geest die in 1980 is geboren, sluipt in de dagelijkse keuzes.

De middelen en schakels voor maatwerkbetrokkenheid, waar haal je die?

De juiste informatie, het echte contact, de juiste bron, dat is wat telt in 2025. De site van de OFB staat vol met uitgebreide dossiers, de Pacific Whale Foundation wijst de weg naar concrete actie en de mariene natuurparken organiseren evenementen waar de hand grijpt, de blik zich afstemt, de stem weerklinkt. Je vindt geen excuus, alles wordt georganiseerd rond een collectieve motor. De Internationale Walendag is niet opgesloten in een hokje, ze ademt betrokkenheid, cultiveert een permanente waakzaamheid.

Kijk, de wind duwt een witte adem naar de horizon. Voel je deze emotie, verborgen achter het spektakel? 19 februari claimt de planeet niet, de zee circuleert, ze biedt, ze deelt. Ben je bereid alles te verliezen, als deze zee op een dag stil wordt? De walvissen komen terug, stellen eenvoudigweg de vraag. Niemand stopt met antwoorden, 19 februari is slechts een beginpunt?