11 lutego: Międzynarodowy Dzień Kobiet i Dziewcząt w Nauce

Małe ukłucie, gdy słyszy się uczennicę mówiącą, że matematyka jest nieinteresująca, ponieważ rzekomo nie pasuje do dziewcząt Tak, serce się ściska, nie tylko dla niej, ale także dla wszystkich tych, które pasja naukowa przyciąga, a które mimo to czują się wykluczone z laboratoriów czy zespołów badawczych

Możesz już wiedzieć, że od 2015 roku Międzynarodowy Dzień Kobiet i Dziewcząt w Nauce stara się przełamać ten szklany sufit, który się opiera W 2025 roku różnice wciąż są widoczne, dostęp, możliwości, uznanie, wciąż zbyt nierówne Mimo talentu i odwagi 11 lutego na całym świecie inicjatywy mnożą się, aby zmienić sytuację i wspólną wizję, udowadniając, że nauka w pełni rozwija się tylko dzięki różnorodności

Znaczenie Międzynarodowego Dnia Kobiet i Dziewcząt w Nauce dzisiaj

Historia przyspiesza w 2015 roku, gdy Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjmuje rezolucję A/RES/70/212 i oficjalnie ustala datę 11 lutego. Tego dnia mobilizacja naukowa zyskuje nowy oddech. Ta globalna inicjatywa wyznacza kierunek: otworzyć drogę, stworzyć impet, zjednoczyć polityków, badaczy, stowarzyszenia i uniwersytety

Powtarzamy, że to podejście nie kończy się na prostym rzuceniu światła, toczy się w wyborach edukacyjnych, zaangażowaniu nauczycieli, wsparciu na każdym etapie ścieżki naukowej. Czy czujesz, jak symbolika tego dnia pojawia się w rzeczywistości? Liczby UNESCO w 2025 roku wciąż nie zachwycają, tylko 34% badaczy identyfikuje się jako kobiety Postęp jest powolny, tak, ale jest widoczny

Wyzwanie dzisiaj trwa, ale historia postępuje Inicjatywy, czasami kruche, już inspirują nauczycieli, mentorów i talenty

Przesłanie brzmi nawet w miejscach, gdzie głos kobiet zbyt często znika Stereotypy są obalane, idea postępu nie ma już płci Kogo widzisz w białym fartuchu lub wśród laureatów prestiżowej nagrody? Mobilizacja nie zostawia żadnej publiczności z boku. Polityczki, przedsiębiorstwa, nawet rodziny angażują się, aby wspierać sukces studentek i różnorodność nawet w badaniach podstawowych. Dziś mnożenie głosów, poszerzanie uczestnictwa w naukach, technologiach, inżynierii, matematyce staje się priorytetem

Pochodzenie i historia 11 lutego

Organizowanie globalnego wydarzenia zaczyna się w dyskrecji, garstka dyplomatów zebranych w grudniu 2015 roku w Nowym Jorku, podpisana rezolucja, wszystko wydaje się formalne i odległe. UNESCO, UNICEF, Międzynarodowa Unia Nauk Czystych i Stosowanych, wszyscy ci ludzie łączą swoje zaangażowanie

A potem wybrana data staje się coroczną tradycją, machina rusza, Międzynarodowy Dzień Kobiet i Dziewcząt w Nauce pojawia się na ścianach szkół, stronach laboratoriów, media społecznościowe ożywają Żądanie wychodzi na ulicę, opuszcza pałace, dzieli się

Mobilizacja rośnie i szybko rozumie: dać widoczność, zrealizować równość, zaangażować aktorów gospodarczych, ambicja sięga dalej niż prosta instytucjonalizacja. Nie ma wielkiego wieczoru, ale tysiąc małych poranków kampanii, dialogów, projektów, które stały się możliwe

Cele i napięcia współczesnego świata

Myślisz sobie, że gra jest jeszcze do rozegrania, nic nie jest wygrane, nic nie jest ustalone Na szczęście

Globalne aspiracje wymagają więcej niż tylko zaklęć. Tworzenie powołań ma znaczenie, ale to nie wystarcza. Należy również uzbroić się przeciwko sceptycyzmowi, podejrzeniom, zmęczeniu starymi nawykami. Kampanie kierowane są zarówno do decydentów, jak i do wszystkich tych, którzy wciąż się wahają. Społeczeństwa, które rozwijają się szybciej, podejmują to wyzwanie – różnorodność napędza innowacje i kreatywność. Różnica płci w technologii, badaniach, edukacji nie jest tylko walką o sprawiedliwość, ale kształtuje konkurencyjność i przyszłość technologiczną

Pilność sięga do ministerstw, komitetów kierowniczych, ławek szkolnych Międzynarodowy Dzień Dziewcząt i Kobiet w Nauce nie zostaje zapomniany tak długo, jak długo stare stereotypy krążą w dyskursach i karierach

Przemiany i utrzymujące się bariery w naukach

Marie Curie wraca do zbiorowej pamięci i nie zostawia miejsca na obojętność czy zapomnienie. Ciekawe, prawda? Jeszcze niedawno Emmanuelle Charpentier otrzymała swoje oficjalne uznanie z Nagrodą Nobla. Jednak Rosalind Franklin w końcu zyskuje część światła pośmiertnie. Niesprawiedliwości? One wciąż istnieją, ale podziw przebija się, a wzorce stają się oczywiste Równość płci w naukach rysuje horyzont, długo pozostający nieosiągalny, teraz namacalny

Spójrz na te nazwiska, pomyśl o Katherine Johnson, obliczeniach kosmicznych, o Maryam Mirzakhani, pierwszej kobiecie laureatce Medalu Fieldsa Obecność kobiet staje się powszechna w biologii, AI, walce ze zmianami klimatycznymi Ewolucja nie fascynuje już, czasami destabilizuje

Kobiety naukowcy w historii badań

Wyczyny zasługują na lupę. Marie Curie pozostaje „podwójną Noblistką” unikalną. Rosalind Franklin w końcu uznana przez media naukowe, mimo dziesięcioleci niewidzialności. Emmanuelle Charpentier i Jennifer Doudna, zwycięski duet. Bardzo dobrze, ale lista się na tym nie kończy, wiele młodych badaczek kiełkuje w laboratoriach na całym świecie

Symbol już nie wystarcza, te kobiety muszą dziś wcielać przyszłość, a nie tylko ilustrować przeszłość

Przeszkody na drodze naukowej kobiet i dziewcząt

Jeden szczegół hamuje, uparty: stereotypy uformowane już w szkole podstawowej. Brakuje wzorców, finansowanie znika gdzieś w niejasnych procedurach. Według OECD tylko 28% nauczycieli przedmiotów ścisłych to kobiety. Zatrzymaj się, mierzysz trudności

Ile osób zastanawia się nad swoją rolą, waha się, zmienia kierunek w momencie łączenia ambicji naukowych z równowagą rodzinną? Dostęp do zaawansowanych badań wciąż jest zabezpieczony przez zamknięte kręgi, a mentalności pozostają w tyle. Instytucje, co prawda, deklarują chęć zrównoważenia, ale chcieć to nie wystarcza, codzienność okazuje się bardziej oporna

Niektóre mówią, że muszą każdego dnia uzasadniać swoją obecność w tym świecie naukowym, podczas gdy kompetencje nie są już kwestionowane

Wydarzenia i ruchy 11 lutego, wszędzie

W UNESCO, tętniące życiem święto, w Dakarze, warsztaty robotyki, w Bostonie, konkursy studenckie, wszędzie sale się zapełniają. 11 lutego zapuścił korzenie. Uniwersytety organizują konkursy, spotkania, webinaria, a nawet transmisje online, aby włączyć szeroką publiczność

Wydarzenie gromadzi, jednoczy, rozwija tę samą chęć
Lubisz energię tych dni, czasami improwizacja wygrywa, gdy uczniowie spotykają doktorantki lub nieznane inżynierki, spontaniczność inspiruje mocniej niż kampania reklamowa

• Sesje mentorzy-uczniowie zwiększają motywację
• Warsztaty robotyki lub chemii rozpalają ciekawe umysły
• Obozy popularyzacji nauki wzmacniają powołania

Działania instytucjonalne, ONZ, UNESCO, uniwersytety

Wielkie instytucje powtarzają, rok po roku. Uświadamianie w klasach, kluby naukowe w pełni kobiece, programy „inspirujące kobiety”, Międzynarodowy Dzień Kobiet i Dziewcząt w Nauce migruje z góry na dół

W Paryżu, Bostonie czy Singapurze, instytucje prezentują programy, stypendia, kampanie rekrutacyjne. Uniwersytety celebrują znane talenty i wschodzące talenty podczas konferencji, warsztatów publicznych, konkursów naukowych

Świadectwo: przekonanie jako dziedzictwo

W sali, głos młodej doktorantki w robotyce rozbrzmiewa „W wieku 8 lat nikt nie widział mnie jako inżyniera, w wieku 24 lat otrzymuję stypendium, a potem stanowisko kierownika zespołu AI” Publiczność oszołomiona, wyczuwalna duma, zaraźliwa inspiracja

Proste świadectwa przełamują wątpliwości, czynią możliwą projekcję. Nauczycielki, studentki, pracownice naukowe przekazują dynamikę Przekazywać, oto siła tego dnia

Efekty, projekcje i krajobraz Międzynarodowego Dnia Kobiet i Dziewcząt w Nauce

Efekt kuli śnieżnej, trudny do zaprzeczenia, sygnalizowany przez ostatnie międzynarodowe raporty. W Europie wskaźnik kobiet z dyplomami STEM wzrasta z 29% do 32% w ciągu dziesięciu lat. Ameryka Łacińska i Azja rysują różnicę, Afryka Subsaharyjska i Bliski Wschód pozostają w tyle: mniej niż 28% kobiet w tych dziedzinach

Jednak pozostaje stwierdzenie, że tylko 35% inżynierek zajmuje stanowiska po studiach. Po stronie juniorów dynamika równoważy się, żeńska kontynuacja nabiera kształtu. Prawdziwy zwrot akcji dzieje się w kontaktach lokalnych, mobilizacji stowarzyszeniowej i zdolności przedsiębiorstw do wspierania Oczekuj niespodzianki, niektóre ciche postępy dokonują się daleko od reflektorów

Postęp po utworzeniu dnia

Dane potwierdzają tezy Dziś 42% uczennic i licealistek poważnie rozważa kierunek naukowy INSEE 2025, w porównaniu do 31% w 2010 roku. Europa pozostaje nieco do przodu, ale dynamika przebija się gdzie indziej

Następne kroki lub co dalej z 11 lutego?

Ekspertyza się zbiega Interweniować bardzo wcześnie, wspierać rodziny, edukatorów, promować wzorce kobiece już w szkole podstawowej. Wzmacniać komunikację w mediach, promować mentoring, dostosowywać programy uniwersyteckie do lokalnych wyzwań

Międzynarodowy Dzień Kobiet i Dziewcząt w Nauce, obchodzony co roku 11 lutego, stopniowo koncentruje tę zbiorową ambicję: dotrzeć do wszystkich potencjałów, zachęcać do przejścia od marzenia do rzeczywistości, otworzyć setki drzwi i uczynić równość oczywistą. Jutro zobaczysz tę równość, a nie będzie ona ani kwotą, ani polem do zaznaczenia. Zaskoczy, po prostu, swoją normalnością